قديمى را كه جامع بين دو راى بود ، باقى گذارد . من مىگويم : اگر آنچه را كه يحيى نحوى در باب اين كتابها نوشته صحيح باشد ، با گفتار و عقيده كسانى كه مىگويند ، نخستين كسى كه صنعت طب را نوشت و در كتابها ضبط كرده ابقراط بود ، منافات دارد ، زيرا اينها كه آن كتابها را نوشته بودند ، در فاصلهء زيادى پيش از ابقراط مىباشند . چون افلاطون وفات كرد شاگردان او كه فرزندان و خويشانش بودند ، شش نفر به اين شرح بودند : 2 1 ميرونس كه او را مأمور معاينه و تشخيص بيماريها 2 و 1 فورونوس كه او را مأمور معالجهء بيماران و فورلوس كه او را مأمور فصد و داغ كردن موضع ( كىّ ) 2 و 1 ثافرورس كه او را مأمور معالجهء جراحات و زخم‌بندى و سرجس كه او را فقط براى معالجات چشم و فانيس كه او را فقط مأمور شكسته‌بنديها و جابجا نمودن استخوانها نمود . 2 به اين ترتيب امر طب و طبابت در مجراى منظمى بين اين عده افتاد ، تا آنكه اسقلبيوس دوم ظهور كرد . 2 1 اسقلبيوس دوم اسقلبيوس دوم ، ششمين طبيب از اطباء ششگانهء مشهورى بود كه قبلا نام آنها را برده بوديم . مدت زندگى او يك‌صد و ده سال طول كشيد . پانزده سال طفل و متعلم بود . نود و پنج سال عالم و معلم كه پنج سال از آن وقفه در كارش حاصل شد . از وفات افلاطون تا ظهور اسقلبيوس دوم يكهزار و چهارصد و بيست سال فاصله شد . در فترت بين افلاطون و اسقلبيوس دوم طبيبانى به اين شرح مىباشند : ميلن اقراغنطى ، تامسطيوس طبيب ، اقنينوس و فرديقلوس و اندروماخس بزرگ ( قديم ) كه اول كسى است كه ترياق را ساخت و چهل سال عمر كرد و ايراقليدس اول كه شصت سال زندگى نمود . فلاغورس سى سال زندگى كرد . ماخميس و نسطس و سيقورس و غالوس و ماباطياس و ايرقلس طبيب كه يك‌صد سال زندگى كردند .